Alarmfase Rood

Terwijl ik van het zonnetje geniet op mijn balkon, zit ik wat te lezen in de Viva van deze week (week 31). In een artikel over exen staan vijf voorbeelden genoemd van gedrag dat aangeeft dat Alarmfase Rood is bereikt in je relatie. Vier van de vijf voorbeelden doen me denken aan mijn laatste ex. Nu begrijp ik nog beter waarom ik deze man nooit een seconde heb gemist!

Voor degenen die zich nu afvragen wat deze voorbeelden zijn, wil ik ze met alle liefde even op een rijtje zetten. Ik zal mijn eigen ervaringen even toevoegen, dan snappen jullie misschien waarom ik deze weke badslof niet mis.

AANDACHT:
Viva: Jij zit in tranen aan de keukentafel en zegt: "Ik kan maar niet ophouden met huilen sinds mijn moeder vanmorgen is overleden". Waarop hij vanachter het Financieel Dagblad reageert: "Balen zeg... dat ASML naar de Filistijnen wordt geholpen."
Mijn ervaring: Mijn ex leest de krant niet, maar had absoluut geen aandacht voor wat ik tegen hem zei. Ik kon net zo goed tegen de muur praten. Overigens nam hij wel altijd de krant waar ík een abonnement op had mee naar zijn werk, om hem daar weg te geven aan zijn collega. Hoe vriendelijk.

ACCEPTATIE:
Viva:Je hebt in je eigen jeugd zeven jaar in de raamloze kelder van je grootvader doorgebracht en wil graag met het licht aan slapen. Zijn reactie: "Wanneer is het afgelopen met die flauwekul?"
Mijn ervaring: Ik heb gelukkig geen ervaringen met kelders. Wél met vreemde mannen op het balkon dat grenst aan de slaapkamer van zijn (toen ons) appartement. Ik ben daar vreselijk van geschrokken en sliep weken in de logeerkamer, die geen balkon had. Zijn reactie: "Er was niks aan de hand, kom gewoon hier slapen."

RESPECT:
Viva: Tijdens voetbalwedstrijden zegt hij om de haverklap: "Mijn bier is op, trut!" Waarop jij antwoordt: "Haal 't zelf, dikke pad."
Mijn ervaring: Hij keek veel voetbal, en veel andere onzin. Hij dronk teveel bier. Hij vroeg me dan ook regelmatig om nieuw bier als ik langs liep richting de keuken. Let wel: zonder zijn blik los te maken van de televisie (zie punt: aandacht). Mijn reactie? "Heb je soms dikke vingers?" Of ik haalde een flesje maar liet de opener in de keuken, zodat ie alsnog op moest staan. "Je hebt nu toch je bier?"

WAARDERING:
Viva: "Jippie! Ik ben partner geworden in de maatschap!" Jubel jij. "Fijn," zegt hij, "maar heb je dan nog wel tijd om de kids te brengen en halen?"
Mijn ervaring: Godzijdank hadden wij geen kids. Dat hij zijn lelijke vogels boven mij verkoos, vond ik al erg genoeg. Wel kon ik maar beter stoppen met mijn studie. Communicatie is toch geen echte hbo opleiding? Ik kon beter wat zinnigs doen met mijn leven. Tsja, we zijn niet allemaal 'slim' genoeg voor "elektrotechniek" of iets dergelijks.

VRIJHEID:
Viva: Elke ochtend kust hij je en zegt: "Fijne dag vandaag, schat." Jij klemt je, slecht gekleed in een badjas, hysterisch huilend vast aan zijn been en schreeuwt terwijl hij naar zij auto loopt: "Nee, nee, niet naar je werk!"
Mijn ervaring: Met hels kabaal gaat zijn wekker af. Een of andere herrie cd speelt een half uur lang door en meneer wordt niet wakker. Ik sla hem het liefst halfdood. Daarna gaan alle lichten aan, en hij die normaal niks te melden heeft, vertelt hele verhalen. Voor hij weggaat roept hij nog even "daaaaag" en daarna denk ik bij mezelf: Eindelijk rust! Andere dagen sta ik stilletjes op voor hij wakker wordt, kleedt me met het licht uit snel aan, geef hem een snelle kus en vlieg naar de bus. Als hij mijn ochtendritueel toch eens over had kunnen nemen.